Passionate Speaking

1 Comment

Akhil is now picking up english at a good pace. He tries to make sentances of his own, using all words he knows, mixing tamil words, using plurals at all possible chances. Yesterday was a highlight sentance :

“Don’t go me விட்டுட்டு” – When we are all walking on the beach road and he lagged behind a few steps.

These are in his usual form.

“Pour me the பால்”

“Give me the waters”

“I want no sugar amma”

“Kaakaas shouting”

and many more instant shots which difficult to jot down…

Jaya.

Advertisements

ஒழுங்கா படிக்கலை என்றால்…

1 Comment

நேற்று பொன்னேரியில் உள்ள என் சித்தியின் வீட்டுக்கு சென்று இருந்தோம். அகிலும் புது இடம் என ஜாலியாக விளையாடிக் கொண்டு இருந்தது.

என் சித்தி பையன் அவர்கள் வீட்டு மாட்டை மேயும் இடத்தில் இருந்து அழைத்துக் கொண்டு வந்து கொட்டிலில் கட்டியதை பார்த்துக் கொண்டு இருந்த அகில், அவனை பார்த்து பெரிய மனுஷ தோரணையில் சொன்னது:

“ஒழுங்கா ஸ்கூலுக்கு போகலை என்றால், இப்படித்தான் மாடு மேய்க்கனும்…”

இதற்க்கான இன்புட் எங்கே இருந்தது என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால், இதை படியுங்கள்.

ஜெயா

கதை கதையாம்…

4 Comments

அகிலுக்கு பள்ளிக்கு செல்வது இன்னும் கஷ்டமாகவே உள்ளது.  காலையில் எழுந்துக் கொள்ளும் போதே “வயித்து வலிக்குது, கால வலிக்குது” என்ற பக்கா நடிப்புடன் எழுந்து கொள்ளுவது, ஒவ்வொரு விஷயத்திற்க்கும் பள்ளிக்கு போக மாட்டேன் என்று பிளாக் மெயில் பண்ணுவது, ஸ்கூலில் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து இருக்கின்ற பையன் என்னை அடிக்கறான் என்று கதை பண்ணுவது,  என்று தினம் ஒரு காட்சி அரங்கேறிக்கொண்டு இருக்கின்றது.

நேற்று இரவு அகிலுக்கு எப்போதும் போல தூங்க வைக்கும் போது அதே பாட்டு, அம்மா ஸ்கூலுக்கு போகமாட்டேன்… நான் சரி என்று சொல்லிவிட்டு, அகில் உனக்கு ஒரு கதை சொல்லுகிறேன் பாரேன் என்று கதை சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.

“ஒரு ஊர்ல இரண்டு பையன்கள் இருந்தான்களாம். ஒருத்தன் ராமுவாம், இன்னொருத்தன் சோமுவாம். ராமு எப்போதும் ஒழுங்கா ஸ்கூலுக்கு போவானாம்… டீச்சர் சொல்லறதை எல்லாம் கேட்டு நடப்பானாம். சோமு வந்து ஸ்கூலுக்கு போக தினமும் அழுவானாம்… ”

அகில் இடையே புகுந்து – “அம்மா இது என்னோட கதை.. எனக்கு வேண்டாம், வேற கதை சொல்லு…”

பொங்கி வந்த சிரிப்பில் “இல்லைடா.. இது அகில் கதையில்ல, சோமு கதை”  என்று சொல்லி, ராமு பெரிய ஆபிஸராகி, தினமும் சிட்டி சென்டரும் மாயாஜாலுமாய் சென்று வந்தான், சோமு வந்து நான்கு மாடுகள் வாங்கி மேய்த்து, பண்ணை வைத்து பணம் சேர்த்தான் என்று சொல்லி முடித்தேன்.

படிக்காவிட்டால் உலகமே இருண்டு போய் விடும் என்று எதற்க்கு குழந்தையை l.k.g யிலே பயமுறுத்த வேண்டும்?

ஜெயா.

Morning routine

2 Comments

அகிலை தினமும் பள்ளிக்கு செல்வதற்க்கு கிளப்புவதற்க்கு கொஞ்சம் கஷ்டமாகத் தான் உள்ளது. இன்று காலை அகிலின் வாய்மொழி…

“அம்மா, நான் எழுந்த உடனே, மூச்சா போவேன்…

வாய் கொப்பளிப்பேன், பால் குடிப்பேன், அப்புறம் குளிப்பேன், அப்ப்டியே ஈ தேய்ப்பேன்,

புது டிரஸ் போட்டுகிட்டு வீட்டிலேயே இருந்திடுவேன். ஸ்கூலுக்கு மட்டும் போக மாட்டேன். அம்மம்மாவிற்க்கு ஹெல்ப் பண்ணிகிட்டு வீட்டிலயே இருக்கறேனே…”

ஜெயா.

Akhil (L.K.G)

Leave a comment

I must admit that Akhil’s first vacation experience was rather boring than being an exciting one. He was first finding it difficult to get used the idea, that he need not go back to his school for quite some time. Every day, in the morning the first question that he asks would be – Do I have school today? When we say No, the next set of questions, Do you have office? Appa has office? etc., Except for the short vacation we had, weekend trips to city center and maayajal, evening visits to thiruvanmiyur beach, his free time was spent with cartoon channels and few children movies.

After a couple of weeks itself he was eager to know when his school would re-open again, ready to go to school. Purchases for the new class – new bag, lunch box, water bottle, dresses started a couples of weeks back and Akhil was excited about his new collections.

We had been counting the days for school reopening for the past one week. Today morning, when I woke him up with excitement telling him that he has school today, the response was very poor. He said “I will not go to school amma” I was surprised at his reaction and asked him why? He said he is feeling sleepy and that he will sleep for some more time. I left at that, and asked him to sleep for 5 more minutes. After 10 minutes or so, I went to wake him up again, and he started to tell the same thing, he will not go to school. I just told him that he can meet all his friends after a long time, he will have new aunties, the newbies that he can carry to school, getting dropped in the big car, a picnic that we can go if he goes to school now (he was clear, he replied, Amma lets go to picnic but why should I go to school to come for the picnic?) ….

Still I could not convince him to go to school. It was not a crying scene, but just expressing a uncomfortable feeling. I took his pre.k.g. class photo and asked him to tell his friends name etc., but nothing changed. He took bath, wore his new dress and had his breakfast. Giving him the new bag, I asked him, “Why are you hesitant to go to school? You love to go to school right?”

There came the answer: “L.K.G endraal romba neram ukkaara vaippaanga amma, seekiramaave vida mattaanga..”

Headstart is till 2.00 o’clock for L.K.G and above and for Pre.K.G it was only till 11.30. I just laughed at his answer, and consoled him “No Akhil, they will leave early”

The school entry was nothing dramatic, he just got down from the car, said a simple bye and went inside. Should wait till evening to get his feedback on his first day in L.K.G, probably the second milestone in his school life 🙂

Jaya.

vaalthanam

Leave a comment

காரில் செல்லும் போது முன்னாடி உள்ள அனைத்து பட்டன்களையும் அழுத்தி அவன் அப்பாவை டென்ஷன் படுத்துவது அகிலின் முக்கிய பொழுது போக்கு.

நேற்று ஒரு கல்யாணத்திற்க்கு சென்று திரும்பும் போது, பின்னாடி அமர்ந்திருந்த என்னுடைய அம்மா, அகிலை தட்டி கூப்பிட்டு, பின்னாடி வந்து விடுடா, தூங்கிட்டே வீட்டுக்கு போய்விடலாம் என்று சொல்ல, அதப்பாக பின்னால் திரும்பி ஒரு பார்வை பார்த்து சொன்னது,

“இருங்க அம்மம்மா, கொஞ்சம் வால்தனம் பண்ணிட்டு வந்துடறேன்…”

ஜெயா.