மூக்கில் இருந்து…

5 Comments

சளி வந்தால் குழந்தைகளுக்கு கஷ்டமாக இருக்கும், ஆனால் அகிலுக்கு சுகமா இருக்கிறது. எப்படி என்று கேட்கிறீர்களா, ஜலதோஷம் பிடித்தால் தானே மூக்கில் இருந்து சளி வழியும்.. வழியும் சளியை நாக்கால் நக்கலாம். சளி கட்டியாக மூக்கில் ஏடாக படிந்து இருந்தால் சுகமாக ஆள் காட்டி விரலை உள்ளே விட்டு ஏதோ புதையலை தேடி எடுப்பது போலகுடை குடைஎன்று குடையலாம். அதையும் மூடு நன்றாக இருந்தால் வாயில் போட்டு சாப்பிட்டு விடலாம்….

என்னடா இப்படி எழுதுகிறார்களே, என்ன ஒரு கெட்ட பழக்கம், இதை நிறுத்து, இப்படி செய்யாதே அப்படி செய்யாதே என்று அறு அறு என்று அறிவுரை அல்லவா கொடுக்க வேண்டும் என்று கேட்கிறீர்களா? என்ன செய்வது அப்படி செய்யத்தான் கையும் வாயும் பரபரக்கிறது. ஆனால் சிறு வயதில் எனக்கும் அந்த பழக்கம் இருந்தது … அப்புறம் குழந்தையை எந்த விதத்தில கண்டிப்பது?

காந்திஜியின் கதைதான் ஞாபகம் வருகிறது, அவராவது அடுத்த வாரம் வா, சர்க்கரை சாப்பிடுவதை நிறுத்திய பின் உன் குழந்தைக்கு அறிவுரை சொல்லுகிறேன் என்று சொல்லி அனுப்புகிறார், நடந்து முடிந்து விட்ட ஒரு விஷயத்தை பற்றி நான் என்ன செய்து குழந்தையை திருத்துவது? ஆகவே வழக்கம் போல பாதி நேரம் கண்டும் காணாமல் இருப்பது போல நடந்து கொள்ளுகிறேன். ஆனாலும் ஒரு பொது நடைமுறை என்று ஒரு கண்றாவி இருந்து தொலைகிறதே, அதற்க்காக அவனிடம் அகில் இதைப் போல யாரும் செய்ய மாட்டார்கள், அது பேட் மேனர்ஸ், யாரும் இல்லாத போது வேண்டுமானால் எப்போதாவது செய்து கொள்.. என்று ஒரு வரைமுறை கொடுத்து இருக்கிறேன், எதற்க்கு என்று தெரியாமல் குழந்தையும் ஒத்துக் கொண்டு இருக்கிறது.

நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கீறீர்கள்? நாம் செய்த அதே காரியங்களை குழந்தைகள் செய்யும் போது நாம் பெரியவர்களாகி கண்டிக்க வேண்டுமா, இல்லை நம் குழந்தைதானே என்று விட்டு விடுவதா? அடுத்தவர்களிடம் நம் மரியாதை நிலைக்க வேண்டும் அல்லது இது நல்ல பழக்கம் இல்லை என்று  நிறுத்த சொல்ல வேண்டுமா?

என்னடா இதை போய் ஒரு விஷயமாக பேசிக் கொண்டு இருக்கீறீர்கள் என்று நினைக்கீறீர்களா, அப்படி என்றால் நீங்கள் இந்த பதிவலைக்கு புதிதாக வந்திருக்கிறீர்கள் என்று நினைக்கிறேன், முதல்லில் வரலாற்றை தெரிந்து கொண்டு வந்துவிட்டு திரும்பவும் இதையே படிக்கவும் 🙂

ஜெயா.

Advertisements

போகாத இடந்தன்னில்….

3 Comments

வர வர அகிலின் அட்டஹாசங்களை தாங்க முடிவதில்லை, தினம் ஒரு புதிய குறும்பு செய்கிறது. சில நாட்களாக நடந்து வரும் அராஜகம் என்ன என்றால் – எங்கு பார்த்தாலும் மூச்சா போய் வைப்பது. ஒரு நாள் டிரஸ்ஸிங் டேபிளின் ட்ராயரை திறந்தால் ஒரே நாற்றம் என்னடா என்று பார்த்தால் அறுந்த வால் ட்ராயரை திறந்து மூச்சா போய் வைத்து இருக்கிறது. வேறு என்ன செய்வது, எடு ஒவ்வொரு சாமானாய்… வெளியே எடுத்து கழுவி காய வைத்து மறுபடி அடுக்கி வை…

அகில் அப்பா எப்படியாவது இந்த வீட்டை ஒரு ஒழுங்கு செய்ய வேண்டும் என்று, தோய்க்க வேண்டிய துணிகளை போட்டு வைப்பதற்க்காக ஒரு மூடியுடன் கூடிய பெரிய ப்ளாஸ்டிக் கூடை வாங்கி, அதை பாத்ரூமில் வைத்து, அதில் தண்ணீர் போகாமல் இருக்க ஒரு பெரிய கவரை போட்டு பந்தோபஸ்த்து செய்து வைத்தால் மூன்றாம் நாள் அதிலிருந்து நாற்றம் – தலைவர் கைங்கர்யம்தான்.. எடு கவரை, துணிகளை இரண்டு தரம் அலசி போடு.

சிறிது நாட்களாக திறக்காத பால்கனியிலிருந்து நாற்றம். வீடு காலி செய்யும் போது பயன்படுத்திய பெட்டிகளை போட்டு வைத்திருந்த மூலையில் மூச்சா காய்ந்தும் காயாத தோற்றம், மூக்கை மூடும் நாற்றம். தண்ணீர் விட்டு அலசு மொத்த பால்கனியையும்.

இப்படி இங்கே அங்கே என்று இல்லாமல் கிடைத்த இடத்தில் எல்லாம் மூச்சா போய் வைக்கிறது. இதில் பாதியை அதனை கூப்பிட்டு அதட்டாமல் சைலன்டாக கிளீன் செய்து இருக்கின்றோம், கூப்பிட்டு பெரிய பஞ்சாயத்து வைத்து இதை செய்யாதே அதை செய்யாதே என்று சொல்லி புது புது ஐடியாக்களை நாமே எதற்க்கு கொடுத்து வைப்பது என்ற பயத்தில்தான். மற்றபடி சாதாரணமாக பேசும் நேரங்களில் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கின்றேன், மூச்சா வந்தால் போவதற்க்குத்தான் வீட்டில் பாத்ரூம் கட்டி இருக்கின்றது, அங்கே தான் போக வேண்டும் என்று. பாத்ரூமில் போனால், போவதற்க்கான நேரத்தை தாண்டி, ஹேண்ட் ஷவரை திறந்து தண்ணீரை வீணடிப்பது, பிளஷ் பண்ணுகிறேன் பேர்வழி என்று ஒரு டேங்க் தண்ணியை காலி செய்வது என்று வேறு விதமான லூட்டிகள்.

அகில் அப்பாவோ, நாங்க சின்ன வயசா இருக்கும் போது இதை விட லூட்டி அடித்து இருக்கிறோம், மொட்டை மாடியில் இருந்து மூச்சா போகும் போது கீழே ஒரு வயசான வழுக்கைத்தலை தாத்தா வந்து உட்கார, ஊரே ரணகளம் ஆனது, இதையெல்லாம் பெருசா கண்டுக்காதே என்றுதான் அட்வைஸ் செய்கிறார்.

மூச்சா போவதோடு நிறுத்திக் கொண்டதே என்று எனக்கும் மனசுக்குள் ஒரு அல்ப சந்தோஷம்…

ஜெயா.

Positive Parenting

4 Comments

Are you trained to be a parent?

This question might make you lift your eyebrows in a funny way, “Nobody ever gets trained to be a parent?!”  I can hear you asking, but think about it really. Every other art or science has its skills and professional ways of learning them, why not parenting? Why should such an important job be a trial and error based on our individual conditioning?  It is time to ask yourself a million dollar question, “Am I a ‘well-intentioned parent’ or am I a ‘skilled parent?’”A well intentioned parent might in all possibility be making the child a failure in later life.

Are you trained in the know-how to be effective with your child? Do you understand their psychology in the various events they come across in their lives and act accordingly in an effective way? Do you know how to help your children deal with their feelings, how to engage co-operation without punishing, blaming or threatening, or how to encourage autonomy, how to formulate your praise and so on?

If you will ask me this is the most important priority in my life- the knowledge to parent a successful child who is emotionally healthy and intelligent. And to all the parents out there reading this blog I would sincerely say, “Get trained!” it is not what you think it is. There is so much to every situation and every response in this relationship.

In my experience, the best place to be trained as a parent is “ThinkRite educations” a training company in Nungambakkam. Their workshop, “Positive Parenting” is scheduled on 28th February. For more details you could ring up this number: 9003018043

As an earlier participant myself I recommend this highly, in fact I would say compulsory to all parents whose children are less than ten years old. The down to earth, respectful approach of ThinkRite makes relationships with children of all ages less stressful and more rewarding. Its fresh insights and suggestions based on child psychology is full of practical and innovative ways to solve common problems and build foundations of lasting relationships. I have seen it work with my child. It brings more co-operation from Akhil than all the yelling and pleading in the world!

Jaya.

டேன்ஜர் 1 & 2

1 Comment

ஒரு நாள் பாப்பா அழுது கொண்டு இருந்தாள், கிச்சனில் இருந்த நான் கேட்டேன் அகிலிடம், ஹேய் அகில் என்ன நடக்குது அங்கே?

அகிலின் பதில் : டேன்ஜர் 2 அழுவுதும்மா…

சும்மா ஒரு விளையாட்டுக்கு நான் அகிலை டேன்ஜர் 1 என்றும் அனன்யாவை டேன்ஜர் 2 என்றும் சொன்னதை வைத்து எனக்கே திரும்ப சொல்லுகிறது… கேட்டதும் சிரிப்புதான் வந்தது 🙂

ஜெயா.

பிளக் சொல்லும் சேதி…

1 Comment

அனன்யா எங்கள் வீட்டில் இருக்கும் ஒரு பிளக் பாய்ண்ட்டை பார்த்து சிரிப்பதை போல என்னை பார்த்துக்கூட சிரிக்கவில்லை :), கீழே போட்ட அடுத்த நொடி குப்புற படுத்துக் கொண்டு, அந்த பிளக்கை பார்த்து பேசவும் சிரிக்கவும் செய்வதை என்ன என்று சொல்லுவது? அந்த சிறு குழந்தைக்கு அந்த பிளக் பாய்ண்ட் என்ன கதை சொல்லுகிறது, அது இநத குழந்தையின் கண்ணுக்கு என்னவாக தெரிகின்றது, இதுவும் அதுவும் என்ன பேசிக் கொள்ளுகின்றன என்று எப்படியாவது தெரிந்து கொள்ள மிகவும் ஆசையாக இருக்கிறது…

எதை எதையோ கண்டுபிடிக்கும் அறிவியல் இதை கண்டு பிடிக்க கூடாதா?

ஜெயா.

யார் பார்ப்பது…

8 Comments

அம்மம்மா: ஹேய் அகில், இங்கே பாருடா, பாப்பா உன்னை பார்த்துகிட்டே இருக்குது…

அகில்: அம்மம்மா, பாப்பா நம்மளை பார்த்துக்காதும்மா, நாம தான் பாப்பாவை பார்த்துக்கனும்

இது எப்படி இருக்கு??

ஜெயா.

என்ன வேலை…

1 Comment

நான்: அகில் அம்மம்மா என்ன பண்ணிக் கொண்டு இருக்காங்க பாரு…

அகில்: பாப்பாவை மேய்ச்சுக்கிட்டு இருக்காங்க அம்மா.

வீட்டில் சாதாரணமாக பேசும் வார்த்தைகள் குழந்தைகளுக்கு எந்த அளவிற்க்கு மனதில் பதிந்து கொண்டு இருக்கின்றது என்பதற்க்கு இது ஒரு உதாரணம். அதுவரைக்கும் எங்கள் வீட்டில், நாயே, பேயே என்று அழைக்கும் பழக்கம்  இல்லை 🙂

ஜெயா.